Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2015

ΚΑΝΟΝΕΣ


 
Θυμασαι μικρο μου;
Ποσο σιχαινοσουν τους κανονες καποτε... Πως ηθελες να σπασεις το κατεστημενο, ποσο βαρετοι εμοιαζαν οι ησυχοι, τακτοποιημενοι ενηλικες, θυμασαι; 
Πως ηθελες να γινεις κατι "αλλο" απο τη μαζα των γυρω σου...
Μα ολοι αυτο ονειρευτηκαν καποτε... Το "αλλο". Να μην γινουν βαρετοι... 
Πως οριζεις το βαρετο; 
Μεγαλωσες μικρο μου. Ετσι το οριζεις. Βλεπεις πως η ζωη δεν χτιζεται απο εξαιρεσεις. Ξυπνας μια μερα και το μονο που ονειρευεσαι ειναι ο κανονας. Δουλεια, σπιτι, οικογενεια...
"Μην γινω σαν τον πατερα μου"
"Μην γινω σαν την μανα μου"
"Να γινω κατι σπουδαιο"! 
Δυο ανθρωποι που συναντιουνται και βρισκουν ο ενας στον αλλο την ασφαλεια της δημιουργιας. Απο την αρχη. Τι πιο σπουδαιο; 
Αλλα δεν ηξερες μικρο μου. Τωρα ξερεις. Τωρα που βλεπεις ποσο δυσκολο ειναι να παρεχεις την ασφαλεια. Τωρα που βλεπεις ποσο δυσκολο ειναι να εμπιστευεσαι. Τωρα που μαθαινεις να εκτιμας τα δεδομενα. Τωρα που αγωνιζεσαι να γινεις ενας βαρετος κανονας. 

 

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2015

ENAΣ ΘΕΟΣ...

 


Μην σε χασω, αυτο φοβαμαι μονο.
Μην μου παθεις τιποτα, εσυ... κανενας αλλος. 
Η αγαπη μοιαζει να γεννιεται στα πιο παραδοξα μερη τελικα.
Δεν ρωταει, δεν περιμενει, δεν αντιστεκεται... 
Ο Θεος;
Που βρισκεται αν οχι εκει; 
Σ'εσενα πιστευω μονο.
Στην αγαπη που σου'χω και σε ολα αυτα που ξανα-ανακαλυπτω μαζι σου. 

 

Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2015

ΓΥΡΙΣΕΣ;




Γυρισες;
Κανει καταιγιδα παλι εξω.
Δεν περιμενα ποτε οτι θα φοβομουν και τις καταιγιδες...
Εσυ φταις. Εσυ που λειπεις. 
Σκεφτομαι δρομους να γλιστρανε, γυαλοκαθαριστηρες να δουλευουν ασταματητα, φωτακια που αναβοσβηνουν και σε ζαλιζουν μες στη νυχτα... 
Νομιζω πως φοβαμαι τα παντα απο τοτε που σε γνωρισα. 
Εχω κατι να χασω.
Λενε οτι το "να προσεχεις" κρυβει ολα τα "σ'αγαπω" του κοσμου...
Αστραπη. 
Γυρισες; 

 

Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015

ΓΥΝΑΙΚΑ

 


 "Ωριμασες" μου ειπε.
Ωριμασα, ναι. Μου λειπεις. Νιωθω ενηλικη πια, τωρα. 
"Σου παει!" ...ηταν η συνεχεια της φρασης του, μην παρεξηγηθω...
Καθε λεπτο που μου λειπεις νιωθω να ενηλικιωνομαι και να ωριμαζω. Με κανεις να ξερω ακριβως τι θελω και χρειαζομαι και ταυτοχρονα με αναγκαζεις να παταω στα ποδια μου, τιποτα δεν ειναι ευκολο, τιποτα δεν ειναι δεδομενο, τιποτα δεν ειναι αυτονοητο.
Μεγαλωσα με παραμυθια που προσπαθουν να εξηγησουν οτι η ζωη δεν ειναι παραμυθι. Και μετα σε βρηκα. Παιδι ημουν, το ελεγες, δεν σε πιστευα, μου εσπαγες τα νευρα! Μεσα απο το δικο σου παραμυθι μεγαλωσα πραγματικα. Γιατι τα παραμυθια υπαρχουν, απλως οχι οπως μας τα λενε. 
"Ευχαριστω" του ειπα. Μετα σε σκεφτηκα, εσενα, που με εκανες τη γυναικα που ειμαι. 
Τη γυναικα που ξερει ν'αγαπαει τον εαυτο της, που ξερει τι αξιζει, που δεν φοβαται να τεσταρει τις αντοχες της, που μπορει να ζει με τα λαθη της, τη γυναικα που ξερει πως ολα ειναι επιλογες. Κι αυτο την κανει δυνατη. 
Ξαναγεννηθηκα μαζι σου. 
Θα ηθελα καποτε να στα πω ολα αυτα. Χωρις φοβο. Απο πλευρας σου εννοω. Καταφερες να με κανεις πιο δυνατη, ακομα κι απο σενα. 
Το μονο που μπορω να σκεφτω τωρα ειναι οτι μου λειπεις. Ειναι ο τροπος σου να με ομορφαινεις. Ποτε δεν σκεφτηκα οτι θα ηταν τοσο λειτουργικο... 'Η ισως απλα δεν αγαπησα ποτε κανεναν οσο εσενα. 
"Ευχαριστω" ξαναειπα χαμογελωντας, οταν δεν ακουγε πια κανεις...

Δευτέρα, 9 Ιουνίου 2014

ΠΛΗΓΕΣ

 



Εχεις παρει ενα μαχαιρι και το γυριζεις καθε μερα, λιγο λιγο

Κι αλλο λιγο, πιο βαθια...

Δεν εκανα λαθος για σενα, το ξερω. Για καλο το στρεφεις.

Εσυ κανεις το λαθος.

Δεν αντεχεις να κοιταξεις κατω απο την επιφανεια, φοβασαι,

Εχεις αλλα μαχαιρια μεσα σου, οπως εχω εγω τωρα το δικο σου...

Πληγες ειμαστε ολοι.

Μονο που ο φοβος οτι θ`ανοιξουμε και παλι, μας κανει να δημιουργουμε καινουριες.

Καπως ετσι σταματας να εισαι ανθρωπος.

Καπως ετσι γινεσαι νεκροζωντανος, ενα πλασμα, λαβωμενο

Να περιφερεται, να κραυγαζει οτι ποναει, αλλα οχι! Μην ακουμπησεις! Τσουζει.

Πονας ε;

Κι εγω.

Θα περασει λες;

Μπα...

Θα συνηθισουμε.

Οπως συνηθισαμε σε ολα.

Μονο μην αφησεις να δουνε τις πληγες.

 

Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

LOST

 
 



Χανομαι οταν σκεφτομαι ποσο σ`αγαπαω.

Χανομαι σε στιγμες, σε λογια και σε πραξεις.

Χανομαι στον χρονο που περνα και στα γιατι.

Χανομαι στη μορφη σου που δεν βγαινει απ`το μυαλο μου.

Χανομαι οταν προσπαθω να συνειδητοποιησω.

Χανομαι οταν βλεπω τί δεν βλεπεις.

Χανομαι σ`εσενα.

Χανομαι συνεχεια.

Χανομαι ολοκληρη.

 

Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ...





Για ολες τις στιγμες, θα θυμαμαι.

Για ολα τα βραδια, καληνυχτα.

Για ολα τα λαθη μας, συγνωμη.

Για ολα, ευχαριστω.

Και για ολα τα αυριο, σ`αγαπαω...